A A A

założenia filozofii

Z Zakończenia Historii Filozofii t.III,

Władysław Tatarkiewicz,

wyd. II, PWN, W-wa 1959 :

 

  1. LOGIKA
  2. METODOLOGIA
  3. PSYCHOLOGIA
  4. TEORIA POZNANIA
  5. METAFIZYKA
  6. ETYKA
  7. ESTETYKA

8. "Grafia" - Moja filozofia w XXI w. 

                                                                                                                      

  1. LOGIKA 

Akceptując powszechną komputeryzację w ostatnim ćwierćwieczu, należy przyjąć system dwójkowy ( binarny, zerojedynkowy ), oparty na alternatywie „ prawda lub fałsz „, bądź „ wszystko albo nic „, leżący u podstaw języka maszynowego ( assambler ), na bazie którego funkcjonują programy informatyczne – za obowiązujący standard sztucznej inteligencji. Współuczestnicząc w tworzeniu sztucznej inteligencji, a nie podporządkowując się jej, koniecznym wydaje się być promowanie w powszechnej edukacji zasad matematycznych uwzględniających bardzo wysoką rangę systemu dwójkowego. Niezależnie, znajomość systemu dziesiętnego pozostawać powinna naturalnym standardem naszej kultury liczenia. Oba wspomniane systemy powinny być porównawczo analizowane pod względem ich przydatności w praktyce. Stworzenie podstaw alternatywnej komputeryzacji opartej na systemie dziesiętnym może budzić obawę o byt naszej cywilizacji w przypadku gdyby powstała oparta nań następna generacja sztucznej inteligencji. Ówcześnie kreowane „binarne„ wirusy komputerowe znajdują się pod wciąż wydolną ludzką kontrolą. Możliwość ich przeniknięcia do ludzkiego kodu genetycznego ( pesymistyczna wizja ), wobec coraz szerszych kręgów oddziaływania biotechnologii i inżynierii genetycznej – wydaje się być dopuszczalnie prawdopodobna. 

2. METODOLOGIA

Rozpatrywanie istoty bytu wymaga pozyskania danych z wiarygodnych źródeł, których należy poszukiwać we własnych zapiskach i dowodach, w rozmowach z autorytetami, księgozbiorach, prasie i w mediach elektronicznych. Dane te są następnie kontemplowane z wykorzystaniem własnego doświadczenia. Wykorzystywanie własnego doświadczenia w czasie kontemplowania to oparcie się na przeżytych wydarzeniach przyczynowo-skutkowych i osobiście doświadczanych zależnościach między podmiotami, przedmiotami i zjawiskami natury bytu. Metoda ta jest czasochłonna, gdyż wymaga naturalnej dyspozycji i warunków do odbywania kontemplacji, która jest właściwą „ sztuką filozofowania”. Kontemplacja to myślenie o rozpoznawanym przedmiocie i jest ona formą nagrody dla podmiotu. 

3. PSYCHOLOGIA

Struktura czynnościowa mózgu oparta jest na 2 prawach biologicznych: zachowania własnego życia i zachowania gatunku. Prawa te określają odpowiednie instynkty, którym jednak człowiek dzięki właściwościom rozumu i woli może się przeciwstawiać.

Psychika może być z jednej strony narzędziem realizacji pobudek biologicznych, a po wtóre może spełniać rolę nadrzędną do potrzeb jednostkowych i być wyrazem propagacji idei.

Oba te nurty są zgodne z naturą, ale konieczna jest ich właściwa proporcja, nadmiar jednego z typów zachowań ( uwarunkowanego biologicznie, bądź idealistycznego ) prowadzi do załamania się funkcji życiowych jednostki.

Oponującą postawą wobec praw biologicznych człowiek może dać wyraz realizacji idei nadwartościowych. W tym wypadku chodzi o uwznioślenie instynktów, a nie bezwarunkowe uleganie im. Sens realizacji idei nadwartościowej jest nadawany poprzez wolność psychiki od „ nieczystego sumienia „. Umiejętność zachowania braku wyrzutów sumienia wymaga stałej pracy introspekcyjno-nadzorczej nad własnymi myślami, słowami i czynami, której warunkiem koniecznym jest wspomaganie zewnętrzne Osoby nadzorującej.

Przejawami realizacji idei nadwartościowej mogą być m.in. działalność charytatywno-społeczna, heroiczne czyny dla innych osób z oddaniem życia włącznie, ciągłe doskonalenie się w przestrzeganiu Prawa. 

4. TEORIA POZNANIA

Zdolność człowieka do gnozji wynika ze sprawności jego receptorów i nerwowych dróg aferentnych oraz od szeregu funkcji CUN, a w tym zwłaszcza: uwagi, spostrzegawczości, pobudliwości, zdolności kojarzenia i zakresu świadomości w rozumieniu zarówno sensorium jak i conscientia. Zatem odbiór bodźców i wrażeń oraz rozbudzenie wyobraźni stanowią warunki wstępne poznania. Kolejnym etapem procesu poznania jest racjonalna analiza danych zaczerpniętych ze środowiska w zestawieniu z bazą posiadanych doświadczeń i poglądów. Buduje się obraz aktualnej rzeczywistości z uwzględnieniem zdarzeń w czasie. Czystość obiektywizmu struktury rzeczywistości odwzorowywanej w psychice wymaga wyciszenia emocjonalnego. Im więcej niezaspokojonych u jednostki potrzeb tym poznanie może być bardziej zafałszowane.

Inną formą poznania może być autodedukcja samych posiadanych już informacji bez pozyskiwania nowych danych z zewnątrz, a więc – medytacja. Rozważanie znanych faktów również może prowadzić do nowych wniosków poznawczych.

Kolejnym etapem poznania może być plan poznawczy, polegający na określeniu w oparciu o posiadane dane – jakie informacje i jakimi metodami należy pozyskać, aby rozbudować pożądaną wiedzę.

Poznanie może odbywać się bezpośrednio poprzez receptory własne, jak i pośrednio za pomocą instrumentów badawczo-pomiarowych, które obiektywizują obserwacje.

Otępienie jest stanem chorobowym, w którym wypadają umiejętności poznawcze. Stanem pośrednim między neurofizjologią, a neuropatologią w tym zakresie są łagodne zaburzenia poznawcze. 

5. METAFIZYKA 

Czyli teologia – jest przyczyną bytu i jego motorem. Istota poznania prowadzi do Boga. Psychologia świadczy o Jego poznawaniu w sferze ludzkiego ducha. Metodologia przemawia za potrzebą tworzenia kolejnych etapów rozwoju rzeczywistości na wzór Aktów Stwórcy. Logika jest Jego dziełem w naszej woli i umyśle. Dlatego ETYKA powinna być wyrazem dochowania Jego praw w naszym życiu. Promowanie Dekalogu jako najważniejszego zbioru praw etycznych jest zadaniem, z którego nigdy nie należy rezygnować i zawsze go przestrzegać.

Na polu ESTETYKI dostrzec można współudział 2 nurtów estetyki naturalnej określanej warunkami działań sił przyrody oraz estetyki antropogennej, w której widać dążenie do przeciwdziałania entropii i chęć uporządkowania przestrzeni wg praw geomertrii i użyteczności gospodarczej.

                                                                                                                    13.06.2005.